Begin 2019 werd officieel bevestigd dat INEOS in Antwerpen een nieuwe ethaankraker zou bouwen: Project One. Daarmee begon een jarenlang project van miljarden euro’s, waar de CFO van het project, Jason Meers, met elk denkbaar risico geconfronteerd werd: COVID, twee oorlogen, de vernietiging van de omgevingsvergunning na opstart van de werfwerkzaamheden, ongeziene inflatie en een blokkade van de Straat van Hormuz. Sinds het afnemen van het interview en de publicatie ervan, is Meers benoemd tot CEO van Project ONE.
Bij de aanvang van Project One werd het project geraamd op zo’n ruime vier miljard euro. Vandaag is die schatting bijgesteld naar boven de vijf miljard. “Er zijn een reeks uitdagingen op ons pad geweest, en die komen met hogere kosten”, klinkt het.
Voor we dieper ingaan op die uitdagingen, is het nuttig om de structuur van INEOS in het achterhoofd te hebben. Het bedrijf is georganiseerd als een familie van bedrijven, waarbij de afzonderlijke takken een hoog niveau van onafhankelijkheid kennen. “Elke tak of business heeft zijn eigen directiecomité, een eigen CEO en CFO… waar beslissingen gemaakt worden zonder de beperkingen van een complexe corporate organisatie of van centrale beleidsvoorschriften”, legt Meers uit. “Er is bewust gekozen voor een zeer slanke overheadstructuur op groepsniveau. Daardoor heeft elke afdeling een heel goed begrip van hun eigen performantie. Er is weinig tolerantie voor een tak die structureel verlieslatend is.”